De grap van Pappa Kok


Voor 8+

Pappa Kok heeft een eethuis. Middenin een grote stad. Het is een eethuis voor mensen met maar weinig geld. Nico, Natalie en Sandra helpen Pappa Kok. Ze koken, dekken tafels en brengen eten naar de gasten. Op een dag is Pappa Kok zomaar ineens verdwenen. De kinderen moeten alles alleen doen. Dan komen er ook nog vreemde gasten eten.
Het wordt een rare boel in het eethuis van Pappa Kok. Zo raar dat Nico, Natalie en Sandra helemaal in de war raken.

‘Zachtjes!’ waarschuwt Natalie, ‘ik denk dat hij slaapt.’
Zij wijst naar boven waar de slaapkamer van Pappa Kok is. Het is doodstil in het eethuis van Pappa Kok.
‘Zullen we gaan kijken hoe het met hem gaat?’
Ze sluipen naar boven. In de woonkamer is niemand. Voorzichtig doen ze de deur van de slaapkamer open. Het bed is leeg. Pappa Kok is weg.
‘Je zei dat hij ziek was!’ roept Nico, ‘zit je ons te pesten?’
‘Niet leuk, Natalie’, zegt Sandra.
‘Ik – ik – echt daarnet was hij er nog. Hij ging naar bed, echt waar.’
‘Echt?’ vraagt Nico.
‘Echt waar! Hij zei dat hij ziek was!’
Ze begrijpen er niets van, gaan weer naar de woonkamer en kijken rond. Dan ontdekken ze een briefje. Het ligt op de tafel. Natalie leest het hardop voor.

Ha kanjers,
ik had zo’n zin om naar het strand te gaan. Willen jullie er even voor zorgen dat de gasten te eten krijgen? De soep is al klaar. Het is komkommersoep.
Na de soep krijgen ze een gehaktbal in pindasaus en rijst en groenten. De gehaktballen moeten jullie nog even maken en de pindasaus ook. De groenten zijn al gekookt. Ze zitten in een pan op het fornuis. Het toetje is ijs met fruit.
Ik ga nu lekker langs de zee wandelen. Het is prachtig weer en er is geen wolkje aan de lucht.
Veel succes!

Pappa Kok
P.S. Ik zal de meeuwen en de konijnen de groeten van jullie doen.

Nico, Natalie en Sandra weten niet hoe ze het hebben. Pappa Kok heeft ze in de steek gelaten, zomaar opeens.
‘Ik had zo’n zin om naar het strand te gaan,’ leest Nico nog een keer. Hij weet niet of hij boos moet worden of verdrietig of helemaal niets.
‘Het is gemeen!’ moppert Sandra boos, ‘we hebben nog nooit alleen gekookt.’
‘Straks komen de mensen en dan willen ze eten,’ zegt Nico.
‘Wat moeten we doen?’ vraagt Natalie.